7 دلایل شکست تفکر سیستمی
در کسب و کارهای ایرانی
1-فرهنگ سازمانی مقاومت به تغییر: در بسیاری از سازمانهای ایرانی، فرهنگ سازمانی مقاومت به تغییر وجود دارد. این فرهنگ باعث میشود که تلاشهایی برای اصلاح و بهبود فرآیندها و رویکردها به راحتی مورد مقاومت قرار گیرند و تفکر سیستمی در مسیر پیشرفت سازمان متوقف شود.
2-نگرش کوتاه مدت: در بسیاری از کسب و کارهای ایرانی، تمرکز بر سود فوری و نتیجهگرایی در دستیابی به هدفهای کوتاه مدت وجود دارد. این نگرش باعث میشود که مدیران و صاحبان کسب و کار کمتر به نتایج طولانی مدت و تأثیرات سیستمی تصمیمها توجه کنند.
3-تمرکز بر قطعهبندی و تقسیم کار: در سازمانهای ایرانی، معمولاً تمرکز بر قطعهبندی و تقسیم کار بیشتر است. این باعث میشود که ارتباطات بین اجزای سازمان کمتر شود و تفکر سیستمی در تصمیمگیریها و برنامهریزیها نادیده گرفته شود.
4-نبود دیدگاه سیستمی در آموزش و تربیت: در سیستم آموزش و تربیت کسب و کارهای ایرانی، دیدگاه سیستمی به طور کافی تدریس و آموزش داده نمیشود. این باعث میشود که کارکنان و مدیران کمتر با مفاهیم و اصول تفکر سیستمی آشنا شوند و در عملکردشان به تفکر سیستمی توجه نکنند.
5-عدم دسترسی به اطلاعات کامل و دقیق: در بسیاری از سازمانها و کسب و کارهای ایرانی، عدم دسترسی به اطلاعات کامل و دقیق موجب میشود که تصمیمگیریها بر اساس حدس و گمان و بدون تحلیل دقیق انجام شود. این باعث میشود که تفکر سیستمی در تصمیمگیریها و برنامهریزیها نادیده گرفته شود.
6-فشارهای محیطی و اقتصادی: در شرایط اقتصادی نامطلوب و فشارهای محیطی در کسب و کارهای ایرانی، مدیران و صاحبان کسب و کار معمولاً به دلیل تمرکز بر زنده ماندن و بقا، توجه کمتری به تفکر سیستمی دارند و در تصمیمگیریها بر اساس شرایط فعلی عمل میکنند.
7-نداشتن الگوها و نمونههای موفق: در برخی از صنایع و قطاعهای کسب و کار در ایران، الگوها و نمونههای موفقی در استفاده از تفکر سیستمی به اندازه کافی وجود ندارد. این باعث میشود که مدیران و صاحبان کسب و کار کمتر به تمرکز بر تفکر سیستمی بپردازند و از روشهای سنتی و معمول عمل کنند.
با توجه به این دلایل، تفکر سیستمی در کسب و کارهای ایرانی و سازمانهای ایرانی به مرحلهای کمتر توسعه یافته است و نیاز به توجه بیشتر به این مسئله و ارتقاء فرهنگ سازمانی برای پذیرش و بهرهبرداری از تفکر سیستمی وجود دارد.
